Swayambhunath – Kathmandu – 2006 – Frans van Mil

De Reis Begint

Het was september 2016 en ik, Frans van Mil, docent bij Fontys Hogeschool Sociale Studies (FHSS) starte met met vol enthousiasme aan de masteropleiding Leren en Innoveren (MLI). Mijn ogen stonden wagenwijd open, mijn oren gespitst, ik wilde alles weten en in me opnemen. Ik heb het leerproces ervaren als een reis. Een avontuur door het land van onderwijs, van leren en innoveren waar de student centraal staat.

Een paar maanden eerder in 2016 waren mijn vriendin en ik in beraad. Zij was 9 maanden zwanger. Onze dochter van 2 jaar liep vrolijk thuis rond. We maakten ons zorgen. Hoe kan ik in september starten met de MLI, terwijl er een baby op komst is? Hoe managen we dat? Als er ergens iets fout loopt, dan kan ik gelijk stoppen met de opleiding. Mijn verzoeken aan mijn toenmalige manager en directeur FHSS om de MLI een jaar later te starten werden niet gehonoreerd. Ook het inzetten van P&O, de OR mochten niet baten. Ik zou en moest starten met de MLI.

“As the Italians say, good company in a journey makes the way to seem shorter.”

(Izaak Walton, 1656, Part 1, ch1)

Een andere zorg, naast het creëren van studietijd, was de grote hoeveelheid verschillende rollen en taken. zoals partner, vader, broer, vriend, collega, buurman en studeren, werken, huishouden. Vrije tijd, een hobby en regelmatig afspreken met vrienden zat er bijna niet meer in. Op 11 september, een week of drie na de start van de MLI werd onze tweede dochter geboren. Een gelukzalig moment, maar zorgde er ook voor dat er thuis weinig rustmomenten waren. Ook mijn werkzaamheden bij FHSS waren talrijk, maar door fijne support van mijn collega’s en medestudenten verliep het eerste half jaar van de MLI wonderwel prima. Erg goed zelfs. En dit heb ik de hele opleiding vol kunnen houden.

Ik heb me verbaasd over de hoeveelheid taken, werk en druk die ik aankon en er zelfs nog veel plezier aan beleefde, ofwel, hier niet van in de stres raakte. Dit had ik voor de start van de MLI nooit verwacht. Het bleek een soort Ah-Ha moment, “Dus zo houdt je de boel fris als je het erg druk hebt!” Een opsomming:

• Committent tussen mij en mijn vriendin was waar het begon, met andere woorden, “We gaan ervoor en we komen hier uit.”
• Een gedegen weekplanning was een tweede voorwaarde, waardoor er overzicht en duidelijkheid kwam wat wanneer plaatst kon vinden.
• De openheid en medewerking van mijn collega’s van FHSS was daarnaast ook erg fijn. Iedereen stond open en maakte tijd voor mijn vragen en opdrachten van de MLI.

Door deze gedegen voorbereiding verliep LA1 erg goed en bleef mijn intrinsieke motivatie voor de onderwerpen van de MLI overeind en hielp deze drive (de why van Suniek) om de MLI met succes en plezier te doorlopen. Sterker, de MLI gaf me vaak veel energie.

Drive

Waarom (Sinek, 2009) wilde ik graag de MLI volgen, welke overtuigingen (Dilts & Bateson, 2003) liggen hiervoor ten grondslag? Nou, wat mij elke dag drijft is om een bijdrage te leveren om de wereld een beetje mooier te laten zijn, ook voor anderen, dat is mijn drive, mijn zingeving en waarvoor ik ’s morgens mijn bed uitspring.

Een belangrijk waarde daarbij is voor mij autonomie. Vrijheid en gelijkwaardigheid zijn voorwaardelijk om vanuit een optimistisch idealisme, enthousiast en actief met anderen vanuit betrokkenheid door synergisme de wereld een beetje mooier te laten zijn (zie clip – 0:33)

De opgedane inzichten over hoe het onderwijs vorm zou kunnen krijgen inspireren mij hierop te reflecteren t.a.v. mijn waarden en of ik deze toepas. Ze stimuleren mij hiermee te experimenteren en een excellente leraar te worden.

Over experimenteren gesproken.. Op naar

link> LA2